Doğum Hikayeleripozitif doğum hikayesi

Anneler günü içerikli doğum hikayem benim için oldukça özel.. Bu özel günde bu büyük mutluluğu yaşamak ise tarif edilemez..

”Ol” dedi ve oldu..

Bir mucize gerçekleşti.. Ve hiç aklıma gelmeyecek bir günde. Anneler gününde..

Asel Duru, kimi doktora göre 21.05.2018, kimine göre ise 28.05.2018 tarihinde dünyaya gelecekti. Arada bir hafta fark olmasının sebebi son adet tarihinin başlangıç ya da bitiş tarihlerinden birinin baza alınması.

Bebek bu, ne zaman geleceğini size mi soracak, elbette kendini ne zaman dış dünyaya hazır hissediyorsa, canı ne zaman isterse o zaman doğacak!

12.05.2018 cumartesi günü doğum işaretini aldım. Bu bir nişandı. Doğumdan bir hafta önce ailem Kırşehir’e geldiler. Nişanı görünce panikledim, daha zamanı vardı, doğumdan korkuyordum!

O ana kadar ”herkes doğum yapıyor, bende yapabilirim bunda ne var ki” diyen ben bedenimden bir canlı çıkartmak çok yakın olunca inanılmaz korkmuştum. Karmaşık ruh halimle beraber annemle hastaneye kontrole gitmeye koyulduk.

Buraya bir dipnot düşeceğim, çünkü hastaneye gitmeden hemen önce vücuduma tertemiz bir ağda yaptırmalıyım dedim ve kuaförün yolunu tuttuk:)

Hastaneye acilden giriş yaptık ve kadın doğumda nöbetçi ebeler beni NST cihazına bağladı ve 2 tane sancı gördüklerini söylediler! Doğum yaklaşıyordu..

Gerekli eşyalarınızla birlikte gelin, yatış vereceğiz dediler ancak ben henüz erken olduğunu düşündüğüm için çantamı hazırlamamıştım!

Evin yolunu tuttuk, doğum çantamı alelacele hazırladık ve annemle tekrar hastaneye gittiğimizde eşim de orada bekliyordu. Ebeler beni tekrar NST cihazına bağlayınca bu sefer sancı çıkmamıştı.

Olası bir ağrı ya da sancı olduğunda gelmemi söylediler ve takrar evimize döndük.

Rahat bir nefes aldım. 38 haftalıktı ama doğum sinyalini çakmıştı civcivim:)

Anneler Günü Bile Aklımdan Çıkmıştı

Aynı gün akşama dek hiçbir ağrım olmadı. Ancak akşam belime doğru bir ağrı saplandı. Biraz ağrı sürdü ama geçti. Yarım saat içinde tekrar bir ağrı, ancak kısa sürüyor ve geçiyordu. Bu esnada evin koridorunda yürümek bana oldukça iyi gelmişti, ama bir yere kadar.. 

Yatmak bir yana, ben oturamıyordum bile! Sancı gitgide sıklaşıyordu!

Eşimle acile gittik, rutin kontroller ve o söz.. Doğum başlıyor!

Doğumhanede saniyeler geçmiyordu, o sancılar dayanılmazdı. Çalışanların izniyle yürüyordum. Yalnızca yürümek iyi geliyordu..

Eşimi aradım, ”Çabuk özel hastaneyi ara, sezaryen olmak istiyorum.” Kırşehir’de yalnızca iki hastane vardı ve özel hastane maalesef yetersizdi. Eşimden geri dönüş orada şu an çalışan nöbetçi doktor olmadığı yönündeydi.

Mecbur o hastanedeydim, mecbur normal doğum yapacaktım. Çünkü devlet hastanesinde sezaryen isteğe bağlı değildi, ancak şartlar ameliyat gerektiriyorsa sezaryen yapılıyordu.

O güne dek hep normal doğum istemiştim, ameliyat izim olmasın, bebeğimi kolaylıkla kucağıma alabileyim diye. Ama o sancı..

Pozitif Doğum Hikayesi

Merak etmeyin.. Devamında pozitif doğum hikayem var 🙂

En kolay doğum suda doğum olmalı. Ancak bu Kırşehir’ de mümkün değil. 3 büyük ilde oldukça yaygın, haricinde ise bulmak neredeyse imkansız.

Normal doğumda doğum öncesi sancınız, sezaryende ise doğum sonrası ağrınız oluyor.

Herşeyin normali mübah, iyiki normal doğum yapmışım!

13.05.2018 Pazar günü saat 02:00 de gittiğim hastanede 07:50 de doğum yaptım. Sancım giderek hızlandığında beni çatala aldılar ve açılmanın yeterli olduğunu, tüm gücümle ıkınmamı söylediler. Bu beni o kadar zorlamadı, birkaç seferlik boş deneme sonrası benim gayretim ve ebelerin itmesiyle ne olduğumu anlamadığım bir anda simsiyah saçlı, bembeyaz tenli, bebek mavisi bir çift göz şaşkın şaşkın bana bakıyordu, annesine..

Ağlamıyor dediğimi hatırladım hemen annelik içgüdüsü ile.. Ağlar dediler.

Ne kadar beyaz bir bebek, annesi de beyaz dedikleri an ben tüm ağrımı unutmuş gibi ”babası da beyaz” diyordum hala çatal üzerinde :))

Ah babacık, seni bu kadar severken senden bir bebek dünyaya getirmek inanılmazdı..

Kızımı temizleyip yanıma getirdiler. Çok güzeldi.. Sevinç, mutluluk, heyecan, acı, ona bir şey olmasın korkusu.. Bunların tümü anne oldum demekti..

Annelik güç, fedakarlık, mutluluk ve aşktı. Doğumdan itibaren ona daha çok bağlanıyorum, daha fazla aşık oluyorum.

İyiki anneyim …

Diğer doğum hikayeleri ilgini çekebilir!

Bir cevap yazın

Yorumu gönder