Doğum Hikayelerisezaryan

Hoşgeldin Beril bebek..

Hep annelerimizin de dediği gibi gerçekten “ANNE” olunca anlaşılıyormuş evlat sevgisi, onu büyütmenin önemi… O ilk kucağıma aldığım an oldu herşey, ilk kokusunu içime çektiğimde anladım ne yüce bir sevgi olduğunu ve hiçbir şeye benzemediğini, herşeyi sildiğini… 

Pamuk kızım “Beril” 6 Haziran 2018’de dünyamıza girdi. Bana mükemmel bir hamilelik yaşatan yavrumun herhalde doğumunda da herşey sırayla güzel olur diye beklerken bizimki biraz nazlı çıktı gelmek istemedi. Normal doğumu bekleme serüvenimin son 1 ayında aşırı ödemim olmasından dolayı tansiyon şüphesiyle gün aşırı kontroldeydim. Nst cihazını artık görmek istemiyordum. 41.haftaya kadar bekledik ama maalesef pamuğumun keyfi yerinde olduğu için normal doğum yapamadık. Suni sancıyla denedik ama acı eşiği düşük olan ben yapabileceğime inanmak istemişim ki sadece 3 saat dayanabilmiştim. Son çare artık sezaryen yolları taştan, ameliyathaneye doğru yol aldık.

beril
Beril bebek

Doğum olup pamuğumu gördüğüm zaman zaten tüm herşey silinmişti. Hele kucağıma ilk aldığım an artık hiçbir şeyin önemi yoktu. Çünkü sağlıklı bir şekilde artık kucağımdaydı. Ve ne şekilde olursa olsun ona kavuşmak dünyadaki en büyük mutluluğumdu..

İYİKİ ANNEYİM. İnşallah Allah isteyen her kadına ANNE olmayı nasip etsin.

Herkesin mis bebek kokulu günleri bol olsun 💞

Begüm Taşkın (@berilslife)

Sıradaki hikayeyi buradan okuyabilirsin..

Bir cevap yazın

Yorumu gönder