Doğum Hikayeleridoğum

İlkim Setenay Sertkaya (Gözümün nuru)

13 Mart 2017 tarihinde bütün gün vücudumda farklı bir ağrı var diye döndüm durdum. (Ben doğum ağrısını televizyonlardaki gibi olacak sanmıştım ama nerde🙂 )Akşam saat 7 civarı mutfakta tatlı yapıyorum. Ağrım biraz daha fazlalaştı. Daha sonra durumu annemlere anlattım ve eltimin annesinin evine gittik. Sağolsun eliyle karnımdan muayene etti. NST ye bağlanmam için hastaneye gönderdi beni. Eşimle beraber hastanenin yolunu tuttuk. Ayağımızda terlikler, cebimizde 5 kuruş para yok, telefon yok..

Meğer küçük hanım gelmek istemiş. Daha doğuma 15 gün var, benim ise ne valizim hazır ne de evim.. Allahtan doktorum oradaydı o gün. “Doğum başlamış nerdesin sen bütün gün” dedi bana. Ağrım vardı evet ama demiştim ya ben daha farklı bir ağrı bekliyordum diye..

Küçük hanımı normal bir doğum ile bekliyorduk ama kendini kordona dolamış. Ertesi güne kadar ağrı çektim, son dakikada sezaryene alındım. Canım kızım dünyaya gelmemiş olsa hiç hatırlamak bile istemem o günü diyeceğim ama biriciğim geldi o gün bana.

Sezaryen ameliyata girdim ama nasıl.. Eltimin annesi ebemizdi. Doktor başımda, bense ölüyorum korkudan ne olacak şimdi diye. Ameliyathane soğuk, ben üşüyorum.

Doğum başladı

Başımda bir şeyler konuşuyorlar. Doğum olmuyor, karnıma bastırıyorlar ve canım yanıyor. Epidural anestezi aldım ama o bastırmaları hissettim. Çocuk gelmiyor. Ben kendimi kastım, soğuktan acı çekiyorum.

“Artık olmaz” dedi bir ara doktor onu hatırlıyorum. Anestezi verdiler ve ben geri kalan hiçbir şeyi hatırlamıyorum.

Uyandığımda odamdaymışım. Kızım, prensesim ise yoğun bakımda.😣 Bir ara çıkarmış ebemiz babasına göstermek için. Beni en çok üzen kısım da burasıdır. Babamız almamış prensesini ölecek diye. Sonra demiş ki ölürse de Allah’ın takdiri bu, al kokusunu çek içine, o benim yavrum, demiş ve almış koklamış sonrasında ebemize geri vermiş.

epidural anestezi

Ve yine yoğun bakım.. Yoğun bakıma girmesindeki sebepse şu. Ben kendimi kastığım için kızım da içimde kendini kasmış ve doğum sırasında havasız kalmış. Doktorumuz dedi ki bu bebeği iki duvarın arasından çıkarttım. Sıkışmış bir bebekti ve şükür ki sorunsuz geldi.

Eli, kolu, ayakları mosmordu bebeğimin..

Şükür ki sağlıklı🙂

8 saat sonra kızım odaya geldi 🙂 Ve her anne gibi bizi de bekleyen uykusuz gecelere “merhaba” dedik..

İyi ki anneyim 🤗

Diğer doğum hikayesi için tıkla!

Etiketler: epidural anestezi , doğum, sezaryen , doğum hikayesi

Bir cevap yazın

Yorumu gönder