Doğum HikayeleriNst

Hikayemin kahramanı Çınar Ali`m..

Evlendikten 1,5 ay sonra hamile kalmıştım. Hani insan hisseder derler ya tamda öyle oldu. İçim kıpır kıpır sanki farklı bir his var gibi.. Sonra bir anda başlayan mide bulantısı aklıma ‘acaba?’ sorusunu getirdi..

Eşimden test almasını istedim.Testi o kadar titreyerek yaptım ki ya yoksa diye çünkü kendimi çok hazırlamıştım☺️ Soonraa bir baktım çift çizgi ama hafif silik. Eşimle heyecandan sarıldık hemen çok mutluyduk ama sonra silik çizgi çıktı ya yoksa emin olmalıyız dedik.

Saat 00:30 civarı tuttuk acilin yolunu.Biraz midem bulanıyor, halsizim şöyleyim böyleyim dedim bir serum takalım dedi.Hamilelik şüphem var bir de dedim testte yapalım o zaman dedi. Sedyede uzandım serum taktırdım bu sayede çünkü midem bulanıyordu gerçekten.Hayatımın en uzun bekleyişiydi sanki o sonuç!

Eşim sonucu almaya gitti benim kalbim pır pır 🤭

Gülerek yanıma geldi ve sarıldı o an anladım o kadar heyecanlıydım ki ellerim buz gibi oldu.. Velhasıl biz iki mutlu eve geldik. Daha sonra doktora gittik 4-5 gün sonra ve o ilk kalp atışını duymak tarifi bile yok…

İlk 3-4 ay civarı çok midem bulandı çok zor geçti.Herşeyden tiksinir oldum… Parfüm, et, tavuk, yumurta, süt hatta bazen eşimden bile adam çok çekti 🤗 Cinsiyet öğrenmeye gitmeden rüyamda simsiyah saçlı mavi tulumlu bir bebek gördüm. Eşimde en baştan hep erkek olcak içimden geçiyor diyordu. Sağlıklı olsun da dedik hep gerisi önemli değil..

Sonra cinsiyetini öğrendik ve erkek dedi %99. Başladı isim bulma serüveni. Baya düşündükten sonra ben Çınar Ali olsun istedim karar verdik. Zaman geçtikçe hareketleri hissettikçe herşey çok güzel oldu. Ama genel olarak ben oğlumun hareketlerini pek hissedemiyor korkuyla gidiyordum doktora “ama sen hissetmiyorsun bazı annelerde olur bu “ dedi doktor.

Detaylı ultrason zamanı geldi..

Ama doktor baktığında herşey yolunda dedi.(Sonradan 2.doğumumda öğrendim ki benim sol tarafımdaki damardan bebeğim az besleniyormuş ve gelişimi yavaşlıyormuş ama doktor kesinlikle bilgi vermedi o kadar para verip testler yaptırmama ragmen neyse..)

Zaman ilerledikçe bir anda tansiyonum yükselmeye başladı.Doktora söyledim yorgunluk vs dedi hep.Bu baya böyle devam etti o kadar zor geçti ki bu süreç 15 lere çıktı tansiyonum. Sonra doğuma bir kaç ay kala doktorumu değiştirdim. Bebeğin biraz zayıf dedi ama üzülme! Ama ben kilo aldırmak için yedimde yedim üzülmemek elimde değildi..(doğumda sadece 10 kilo aldım bu arada☺️)

Son zamanlarda çok sık tuvalete çıkmaya başladım ve baya baya hep kesilmeyen su gibi azar azar geliyordu idrardan, sonra öğrendim ki bebeğin suyuymuş..

Birgün kalktım ama karnım taş gibi ağrıyor akşama kadar bebekte çok çok az hareket etti. Eşim işten geldi anlattım acile gidelim dedi. Gittik tansiyonum 14/9 bebeğin zayıf ve suyu çok azalmış yatış yapcaz dedi. Eşimle biz şok olduk. Korkulu gözlerle bakakaldık, yatış yapıldı. Eşim aileme falan haber verdi.

Sürekli test nst derken mahvoldum. Antibiyotik yapılmaya başlandı damar yolundan idrar yolu enfeksiyonu varmış. Ama iğne vurur vurmaz ben direk kusmaya başlıyordum çok ağırdı. Sonra alttan muayeneden sonra 34 haftadır ilk defa kanama başladı ve o korku tarifsizdi. 34 haftalık bebeğimi doğuma alabiliriz diyorlar sürekli. Hayır istemiyorum durdurun başlarsa dedim. Sancı kesen serumlar takıldı ve ben 3 gün sonunda kendi isteğimle taburcu olup kendi doktoruma gideceğimi söyledim.

Bu 3 gün eşim hastaneden hiç ayrılmadı ❤️

Sonra çıktık hemen doktoruma gittik. Baktı suyun çok az bekletebileceğim kadar bekletcem ama sürekli nst ye gel dedi. Bir aya yakın yattım evde tuvalet dışında kalkmadım. İki günde bir nst ye girdim. Sonunda nst de artık suyun dayanamayacağını ve normal doğum olmayacağını söyledi.

13.02.2016 tarihinde Cumartesi sabahı 10 a doğru ameliyata alındım genel anestezi alarak. Uyandığımda çok büyük bir acı vardı. Ameliyathaneden odaya kadar “oğlum nasıl küveze alınacak mı?” diye sayıklamışım. Bir ara bir hemşire çok iyi dedi hatırlıyorum ve kardeşim Burcu abla bir görsen simsiyah saçları var dedi hiç unutmuyorum..

Kucağıma verdiler tüm herşey geçti sanki ve rüyamdaki bebeğin aynısııı:)) 37+4 haftalık 2400 48 cm di bebeğim küveze girmedi çok şükür..🙏

Öyle böyle büyüdü şimdi 3 yaşında ve bir de sürpriz bir kız kardeşi oldu. Denizim meleğim de katıldı ve 4 kişilik çok güzel bir aile olduk bin şükür…

Şimdi instagramda kendi çapımızda fotoğraflar paylaşıyoruz anılar biriktiriyoruz (burcukavraz13) instagram hesabım ile🤗

Diğer doğum hikayesi için tıkla..

Bir cevap yazın

Yorumu gönder